آسمان شب؛

مرا جذب می‌کند.

و این سکوت سادۀ خاموش

پیوند می‌زند جوانه‌های نورسیدۀ قلبم را

به سرشاخه‌های زندگی!

به رویش خواستن‌ات

که روح زندگی است…

چون چرخش بی‌امان مهر

در صفحه مدوری از انبساط نور و رنگ!

و می‌سپارد به باد

تن عریان شعرم را

در پناه پیچک ظریف زیستن‌ات

که ریشه دوانده در شعور و آگاهی

و از مویرگ عاطفه‌ات

سبزینۀ حیات می‌جوشد.