آسمان شب؛
مرا جذب میکند.
و این سکوت سادۀ خاموش
پیوند میزند جوانههای نورسیدۀ قلبم را
به سرشاخههای زندگی!
به رویش خواستنات
که روح زندگی است…
چون چرخش بیامان مهر
در صفحه مدوری از انبساط نور و رنگ!
و میسپارد به باد
تن عریان شعرم را
در پناه پیچک ظریف زیستنات
که ریشه دوانده در شعور و آگاهی
و از مویرگ عاطفهات
سبزینۀ حیات میجوشد.
2 پاسخ
تشبیه عاطفه به مویرگ بسیاررررر زیبا بود و ظریف👌👌👌👌👌
نگاهتون زیباست عزیزم، سپاسگزارم