به این نتیجه رسیده‌ام که …

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛ همه‌چیز ارزش غصه‌خوردن ندارد، وقتی می‌دانی آن چیز ممکن است یک روز، یک ماه یا حتی یک‌سال بعد دیگر به اندازه این لحظه ارزشمند نخواهد بود و از یاد خواهی برد.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛ما بسیاری وقت‌ها برای دل خودمان زندگی نمی‌کنیم بلکه بیشتر برای نگاه دیگران و جلب نظر و توجه آنان است که زیبایی لحظه‌ها و دلخوشی‌هایمان را به رنگ و لعاب تظاهر و ریا آلوده می‌سازیم.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛ بهترین لذت مادربودن، آن لحظاتی است که کنار فرزندانت می‌نشینی و سراپاگوش می‌شوی تا از رویاها و تخیلات‌شان یا از افکار کودکانه‌شان برایت شیرین زبانی کنند و تو از ته دل قاه قاه به استدلال‌هایشان بخندی و لذت ببری از بودنشان.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛ گاهی زیباترین ارزش‌های والای زندگی را فدای کم‌بهاترین و گذراترین کارها می‌کنیم درحالیکه ارزش تجربه‌کردن یا آنهمه وقت گذاشتن را نداشتند.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛یکی از سخت‌ترین کارهای دنیا اینست که خودت باشی و خودت را دوست بداری بی‌آنکه نگران قضاوت دیگران باشی و از ترس ملامت آنان مدام خودت را شماتت کنی.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛آرزوکردن برای شادی دیگران، تو را در نشاط‌انگیزترین حس‌های دست‌یافتنی سهیم می‌کند.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛ نوشتن روی کاغذ به مراتب جذاب‌تر است از تایپ‌کردن است و ذهن را به تفکر و خلاقیت بیشتری برمی‌انگیزاند.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛کمال‌گرایی بدترین لطمات را به اهدافت و باورهای پیشرفت وارد می‌سازد.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛برای تثبیت یک عادت  حداقل ۴۰ روز و حداکثر ۹۰ روز وقت لازم است تا آن را در خودمان نهادینه سازیم.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛برای توسعه فردی باید یک هدف کلی را انتخاب کرده و آن را از جهات و ابعاد مختلف بررسی و در آن تجربه کسب نمود. چندهدفی باعث می‌شود به هیچکدامکشان به درستی  دست نیابیم.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛اگر به آنچه می‌خواهی و آرزویش را داری عمیقاً به آن بیندیشی و اولین گام را برداری، بقیه رله را خداوند به تو نشان خواهد داد و آنرا هموار می‌سازد به شرط آنکه از ناهمواری‌های مسیر نهراسی و تسلیم نشوی.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛ صداقت و یکرنگی کلید اعتمادسازی در رابطه است.

– به این نتیجه رسیده‌ام که؛ حرف‌زدن از افکار، عواطف و احساسات یک شیوه انسانی و مهارت صحیح است که نباید از بیان آن شرمگین شد.

 

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *