به راستی واژه ها چه هستند؟

واژه‌ها و کلمات از دید من بار معنوی دارند. و اصلا مقدس هستند. می‌پرسید دارم اغراق می‌کنم؟ اجازه دهید تا با واگویه‌های ذهنی‌ام همراه شوید و همدل.

وا‌ژه‌ها زبان را می‌سازند و زبان ارتباط را! واژه‌ها بار معنایی گسترده‌ای دارند و هریک در خود دنیای ژرفی دارد که حتی کلمات به ظاهر مترادف و معادل هم از دنیای آن دیگری متفاوت و مجزاست.

کلمه‌ها با ما حرف می‌زنند. چرا که وقتی با آنها آشنا می‌شویم و در این آشنایی پیش‌تر می‌رویم و مبدل به دوست می‌گردیم، پا را از حصار دوستی فراتر نهاده با تو صمیمی می‌شوند. آنگاه رخ می‌نمایند و روی بی‌بدیل‌شان را (که از دیگران یعنی عامه مردم که با کلمات بیگانه‌اند، پنهان مانده) بر تو ظاهر می‌سازند و تو شاهد جلوه‌گری آنها خواهی بود.

ازین پس با کلمات اخت می‌شوی. با کلمات زندگی می‌کنی. این زندگی تنها زیستن نیست که شب و روزت را فقط با آنها سرکنی! زندگی یعنی با تار پود وجودت درهم می‌آمیزند. لمس‌شان می‌کنی. در جان و روح تو رسوخ می‌کنند.

تو هرصبح که چشمانت را به روشنایی سپیده می‌گشایی با کلمات به رقص درمی‌آیی و شباهنگام با موسیقی کلمات به خواب می‌روی. کلمات مظهر وجودی تو می‌شوند و تجسم‌گرخیال تو!

تو هیچگاه از کلمات تهی نیستی بلکه آنها در تو زنده‌اند، با پوست و خون تو درآمیخته و در تو متبلور می‌شوند. تو شعر می‌شوی و راز کلمات را با شعرهایت عیان می‌سازی.

کلمات هرگز نمی‌میرند. آنها سرشار از انرژی هستند و مایه انبساط خاطر تو می‌شوند اگر فقط به صورت ترکیبی از حروف به آنها نگاه نکنی و با چشم دل بنگری‌شان…

نوشته‌های شما | محتواگران فعال وب فارسی| سایت شاهین کلانتری