سقوط

چونان سقوط اشک

افتادی از چشمم

همچون پری در باد

رفتی تو از یادم

گر در هوای تو

ره را خطا رفتم

صد شکر اینک من

در اول راهم

گویی ندیدم من

گویی نبودی هم

نه برق چشمانت!

نه بر سر راهم

۱۷/۴/۱۴۰۱

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

5 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *