اگر بخواهم تاریخ دقیقش را بگویم، متاسفانه در خاطرم نمانده است اما احتمال میدهم حدود دو سال پیش در یکی از جلسات آنلاین که با استادم شاهین کلانتری داشتیم، عبارت «صفحات صبحگاهی» را از ایشان شنیدم و از همان زمان ترغیب شدم که دربارهاش بیشتر بدانم. این عنوان اولین بار توسط نویسندهی کتاب راه هنرمند، خانم جولیا کامرون و برای تاکید به افراد هنرمند بیان شده است. صفحاتی که هر روز صبح بلافاصله پس از بیدارشدن و در حد سه صفحه بر روی کاغذ نگاشته میشوند. شرط اساسی و مهمی که در نوشتن این سطرها باید رعایت شود این است که حتما بدون توقف نوشته شوند طوری که به سانسورکننده مغز مجال فیلترکردن افکار چه به صورت نگارشی و یا هر شکل دیگری داده نشود و به بخش کمالگرای ذهن نیز اجازه پیشروی نمیدهیم. درغیراین صورت امکان تخلیه کامل افکار و آزادشدن خلاقیت درونی را به خود نخواهیم داد و تنها یم قربانی از ما به جا خواهد ماند. نکته مهم دیگر که باید رعایت شود این است که حداقل به مدت۷هفته بعد از نگارش این صفحات نباید خوانده شوند (نه توسط شخص نویسنده و نه افراد دیگر). بعد از آن هم تنها با هدف ارزیابی میزان پیشرفت فردی خود میتوانیم آنها را مرور کنیم.
باری؛ مقصود من از این مقدمه، نوشتن درباره صفحات صبحگاهی نیست بلکه برخلاف روال معمول که در حین یا بعد از مطالعه یک کتاب آن را معرفی میکردم این بار بنا به توصیه یکی از دوستان اهل دل که در نشست ادبی (خانه سیمین) با او آشنا شدم قرار است این کتاب پرمحتوا و ارزشمند از خانم جولیا کامرون را بخوانیم.
موضوع اصلی کتاب مربوط میشود به آزادکردن خلاقیت درونی هنرمند و برداشتن موانع پیش روی در طی ۱۲ هفته (فصل) که در طول آن هفته نیز خواننده باید به تمارین پیشنهادی ارائه شده عمل کند.
و اما در اولین هفته که اتفاقا من فقط همان بخش را خوانده بودم، توضیحاتی درباره ابزار بنیادی که برای بازیابی خلاقیت و قرار ملاقات با هنرمند درون است، ارائه شده است. در ادامه، فصلهای بعدی اختصاص دارد به بازیابی حسهایی که باور شخص را نسبت به خود و قوه خلاقیتش تحت تاثیر قرار میدهد.
این کتاب مفید را میتوانید با ترجمه خوب و روان خانم گیتی خوشدل بخوانید و از یادگیری مطالب آن نهایا لذت را ببرید. امیدوارم که بنده نیز موفق به طی کردن این مسیر شوم و دستاورد آن را در همین سایت با شما به اشتراک بگذارم.
آخرین دیدگاهها