یک نویسنده هیچ‌وقت به تعطیلات نمی‌رود، برای یک نویسنده زندگی یعنی نوشتن یا فکر کردن.

«اوژن یونسکو»

منظور از تعطیلات، سفر نرفتن و تفریح نکردن نیست. بلکه بستن تمام دریچه‌های ذهن به سوی دنیای ایده‌هایی است که در اطراف مل پراکنده‌اند، حتی در لابه‌لای همین روزمرگی‌ها، همین خفتن و بیدارشدن هرروزه و دویدن‌های پیاپی به دنبال تامین خواسته‌های زندگی. همین معنابخشیدن به تجربه‌های زیسته. تمام این‌ها می‌توانند روزنه و منشأیی باشند برای اینکه ورود کنیم به عرصه نوشتن و دست نکشیدن از یک تلاش تداوم‌وار و مأنوس‌شدن با کاغذ و قلم. قرار نیست همه کسانی که می‌نویسند از دل این نوشته‌ها تبدیل شوند به یک نویسنده حرفه‌ای بلکه فرصتی است برای کشف و شهود درونی در هر لحظه که از مسیر نوشتن می‌گذرد و همین اتفاقات ریز و درشت زندگی بهانه‌ای می‌شوند برای تبدیل شدن به نوشته‌ای تازه و دیدن تمام جزئیات پیرامون ما از منظر نوشتن.