ساده ترین حرفها را
گاه باید در پای پنجره ایمان کاشت.
و صادقانه ترین واژه ها را
در قاب اطلسی امید بارور نمود.
بی هیچ واهمه از سایه روشن گمانی که از راه برسد
و صیادی شود بر صید دلت
که نهان کرده ای از خوف برملاشدن رازی که در سینه ات غلیان می کند.
سایهها همیشه با ما همسایه اند
اما کلید دست یازیدن به روشنای بلند باورها هنوز در دستان توست
تصمیم با توست؛
که مجال دهی تا؛
سایه ها سدی شوند بر درخشش پرتوی که با آینده پیوند دارد،
یا از آنها عبور کنی،
و پا در رهی نهی
که انتهایش در غباری از ابهام محو شده
لیکن تو را به نور حقیقت وجودی ات فرامیخواند.
اندکی اراده برای توشه سفر بردار
با سبدی که از عطر معرفت پر شود.
آخرین دیدگاهها