دوبیتی: صبح ازل

من از صبح ازل آوارۀ کوی تو بودم

پریشان‌خاطر و سرگشته‌ی موی تو بودم

نگاهی گر کنی این خستۀ بیمار خود را

همی دانی که من شیدائیه روی تو بودم

 

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *