من تو را می‌خوانم با زبانی الکن. همه ذرات

زیر باران قدم زدن با تو خوش است با

ساده ترین حرفها را گاه باید در پای پنجره

من از صبح ازل آوارۀ کوی تو بودم پریشان‌خاطر

سهم من از این جهان؛ پژواک صدایی است که

مقابلت ایستاده‌ام؛ خیره در چشمانت، امتداد نگاهت را دنبال

چشم من هنوز به راه توست… همان راهی که